پیشاپیش همه ی باران ها

به دیدارت می آیم

بی چکمه و بی چتر

خودت به من آموخته ای

برای دیدن دریا

دلی و دیگر هیچ...

 

و معنای انسان

فقط این دو حرف است

بمانیم

تا گُل بروید...

«محمد رضا عبدالملکیان»